Sylvia Wybenga gebruikt zand op verschillende manieren. Allereerst op een hele grafische manier. Monochroom met nuances van licht naar donker. Hiervoor gebruikt ze wit zand op een zwarte achtergrond, zoals bij de naaktstudies in de expositie. Het omgekeerde effect gebruikt Wybenga in theatervoorstellingen . Dan tekent ze met zand op een lichtbak, waarbij de tekeningen als bewegende schaduw op een lichte ondergrond geprojecteerd worden. De kinetische toepassing van zand wordt in de tentoonstelling gesymboliseerd door het Zandwiel. De installatie bestaat uit een groot metalen wiel waaraan de bezoeker zelf mag draaien, waardoor zand naar boven wordt getransporteerd dat vervolgens als een zandgordijn naar beneden valt. Door dit vallende zand te belichten ontstaat er een beïnvloedbaar spel van schaduw en licht op de muur.